De oud/ nieuwe trui van Fyran

Fyran zijn oude groene trui werd te klein, tijd om een nieuwe te breien, de wol van zijn oude trui was her te gebruiken en ik had nog een bol liggen \o/

Het patroon is de Flax Light

10 januari

17 december

De kraamweek is weer voorbij

Fyran is al weer een week en een dag oud, wat gaat dat snel!

En wat is het toch een lieverd, een heerlijk knuffel ventje & drinkt super aan de borst :)

De kraamweek is weer voorbij, dus moeke mag weer zelf aan de slag, het zal wel weer even wennen zijn hoor, dat er niet de hele dag een vers kopje thee voor me klaar staat en dat er opeens een bakje fruit onder mijn neus wordt geschoven, dat de was niet vanzelf meer schoon in de kast terecht komt en dat mijn huis blinkt zonder dat ik er moeite voor heb moeten doen...

wasbare luiers in gebruik

Onze kleine man heeft thuis alleen nog maar wasbare luiers om zijn billen gehad.
Ik moet je zeggen, het is geen gedoe! Ik ben blij met de fleece inleggers, die zorgen er voor dat de luier niet vies nat tegen zijn lijf aan zit, ik moest er wel een paar bijknippen, want met die 10 die ik had liggen redde ik het niet van wasbeurt tot wasbeurt, nu dus 20 in de omloop.

Ander handigheidje is de romperverlenger, want ons manneke past prima in zijn babykleertjes, maar de rompertjes missen net even wat lengte om dat wasbare luierkontje te passen, met de romperverlenger is dat geen probleem meer.

romperverlenger

En voor mijn man tel ik hoeveel luiers er al gebruikt zijn, daar wordt hij dan weer erg blij van: 
zie voor hoeveel de zijbalk >

Fyran is geboren!!

Onze kleine man is geboren, zodra mijn hb het toelaat kom ik hier opscheppen over het meest fantastische baby ventje wat er bestaat!!

oké komt ie:

Woensdagochtend braken mijn vliezen iets voor 7-en, ik begreep later dat het niet echt mijn vliezen waren die gebroken waren, maar meer een hoge scheur, ik zal het al niet meer weten, doet er niet toe, de bevalling was in ieder geval begonnen.

Gewacht tot 9 uur, vk gebeld en die is gekomen, ik had toen al regelmatige weeën, maar niet van een minuut lang. Ik bleek al 6 cm te hebben en gezien mijn geschiedenis was het tijd om naar het ziekenhuis te gaan. Mijn voorkeursziekenhuis had geen ruimte, alles was vol, zelfs de kamers die ze normaal gebruiken als reserve... (mijn man een beetje pissig: "en ze zeiden nog zo bij het kennismaken dat ze altijd plek hadden, zelfs als de gewone verloskamers vol waren, moppermopper) 

Nou ja dan maar naar het andere ziekenhuis, ook vol, we bellen zo terug... Daar aangekomen werd ik meteen naar de medische verloskamers gebracht en even later kreeg ik een infuus. Ik had begrepen dat ik alleen een naaldje/ infuus aansluiting zou krijgen, maar helaas, ik zat vast aan een paal, buh! Want ja ik was wel medium risk, huh?? 

Na een tijdje werden mijn weeën niet heviger, en ik had geen vruchtwater meer verloren,ik dacht zelf dat het koppie houdt het tegen van er uit vloeien. De vliezen gebroken, daarna begon het heftiger te worden en om 12 uur had ik al lichte persdrang. De stagiaire heeft gecontroleerd, ja volledige ontsluiting, dus als ik het persen niet tegen kan houden mag ik mee drukken.
Niets, dus even later controleerde de vk me, oeps 6 cm en misschien wel een sterkijker, dat zou die persdrang kunnen verklaren.
Douchen, en allerlei in allerlei houdingen flinke persweeën opvangen en bijna 4 uur later in de hoop dat het manneke goed zou liggen. Toen hij dan toch eindelijk goed ging liggen, wilde het randje niet weggaan, zucht.
Ik kreeg nog zoveel tijd en anders moest de vk me helaas gaan overdragen, vk heeft me zo veel mogelijk geholpen, door te masseren enz. (wat echt niet verlichtend werkte). Gelukt!
En toen bleek het manneke ook nog eens groot te zijn, dus eerst heel krachtig hem naar buiten werken en daarna persweeën weer weg puffen om de schade aan mijn lijf te beperken, hoezee hoofd eruit, hoorde ik de vk zeggen, "Sorry moeders, hij heeft ook brede schouders, goed luisteren en weer doen wat ik zeg. Braaf gedaan ondanks dat mijn lijf dat eigenlijk allemaal niet zo wilde, maar het manneke was er dan toch eindelijk uit om 16.22!!

Helaas wilde mijn moederkoek dit keer helemaal niet meewerken, binnen no time stond de kamer vol met mensen die beoordeelde, aan me zaten, dingen deden. Kleine man maar aan mijn man gegeven en niet veel later werd ik door de gangen naar de operatiekamer gereden. 18:00 werd ik wakker op de verkoever zaal, alles was goed verlopen, hb erg laag, je word zo opgehaald en dan krijg je daar een bloedtransfusie. Om 19.45 was ik eindelijk weer bij man en kind.
Natuurlijk moest ik een nachtje blijven, prima.

**20 mrt 2014**

's Nachts maar een uurtje geslapen, ik was niet de enige op de kamer, vreemd bed, vreemde geluiden. 's Morgens voelde ik me, dankzij de transfusie al een stuk beter, dus op een gegeven moment maar geprobeerd te zitten en ik kreeg steeds meer vrijheid van de verpleegkunde om me te kunnen bewegen, zoals mijn katheter verwijderen en mij alleen nog maar aan 1 infuuspaal vast laten zitten. Zelfstandig kunnen douchen en zitten eten, alles ging me goed af.
De vk van het ziekenhuis was verbaasd me al zo levendig te zien, want als ze me alleen op papier had gezien had ze me nog een zak bloed willen geven, maar in plaats daarvan mocht ik als ik wilde en zelfstandig had geplast en het aandurfde naar huis!
Niet veel later trots als een peuter een dikke plas gedaan, tadaaah, ik mag naar huis!

**21 mrt 2014**

Gister dus al lekker thuis, gisteravond gezellig met vriendinnen terwijl kleine man clusterend aan mijn lijf vast zat wie is de mol gekeken en ook ML had vrienden over de vloer om het scheel eraf te drinken, gezellige boel
Vannacht heeft kleine man zich om het uur zeer hongerig gemeld en heeft zich laveloos gedronken en dikke overgangspoep broeken geproduceerd, maar heb tussendoor heerlijk liggen tukken.

Kraamhulp is nu mijn werkjes die ik normaal doe in het huishouden aan het uitvoeren en ik zit dik tevreden op een gigantische blauwe wolk op de bank te genieten van ons 4e wondertje.

Donders wat ben ik verliefd!

40 weken zwanger

Onze kleine man heeft het record buikzitten in mijn buik verbroken...want ik heb nog nooit heb ik de 40 weken gehaald. 

Vandaag bij de verloskundige geweest, voor de zekerheid nog even een ctg en echo gemaakt, alles was dikke prima. Manneke heeft nog genoeg vruchtwater om zich heen, de moederkoek ziet er nog goed uit, hij zit daar nog wel comfortabel. 

Nog maximaal 2 weken, toch?

Fyran week 31

De laatste weken beginnen, tenminste zoo voelt het voor mij, Ettan kwam al met 32w1d, Tvåan met 37w3d en Trean met 39w6d. Ik ga er niet uit dat er een stijgende lijn is in hoelang de Fyran in mijn buik wil blijven zitten...
Vrijdag heb ik mjn geboorteplan besproken, geboorteplan?? Dat is nieuw voor mij, maar goed we hebben onze wensen uitgesproken en waar kan wordt er rekening me gehouden. Trouwens niet hele rare wensen, meer mijn verwachtingen, zoals dat ik bij de andere 3 enorme bewegingsdrang had en of daar wel ruimte voor is in het ziekenhuis, voor de rest hoop ik op een net zo goed te behappen en snelle bevalling :)
Fyran heeft tot nu toe heerlijk met zijn koppie naar beneden gelegen, ik voelde zijn kriebelvingertjes onder in mijn buik en zijn stampvoetjes boven, maar in de nacht van donderdag op vrijdag voelde ik opeens zijn kriebel handjes boven en zijn stampvoetjes beneden. Ja de verloskundige voelde het ook, het ventje ligt in met zijn koppie boven en billen beneden, maar gelukkig genoeg ruimte en tijd om nog te draaien.
Verder sinds vorige week last van maagzuur, slapenloze nachten en mijn nestaldrang begint te komen.
Nog een paar weken en dan kan hij er al zijn :)

Zo en nu naar zolder dozen uitzoeken

Fyran: 20 weken echo

Het is al weer een paar weken geleden, maar hier is de 20 weken echo van onze Fyran:

Alles is mooi en prachtig en aanwezig aan ons manneke (ja ook deze heeft een piemeltje)

***

edit:

Ik vind hem trouwens erg veel op Ettan lijken of zien alle 20-weken baby's er zo uit?

Fyran

Tada, de eerste foto van ons 4e kindje, in maart 2014 hoop ik hem of haar in het echt te kunnen knuffelen \o/