tutkettinkje

We hebben weer een kleine in huis, die dol is op zijn tut en we zijn er ook al weer flink wat kwijt geraakt, tijd om buitenshuis in ieder geval weer met een tutketting eraan te lopen.

Maar geen eentje past mooi bij mijn Oscha NV Bramble doek, dus via het regenboogschaap aan mooie grimms kralen gekomen en zelf een bijpassend tutkettinkje gemaakt:

Er ligt al weer een rijtje kralen klaar om een mooie regenboog variant te maken voor zijn knuffel :)

In de ban van het verloren knuffeltje

Gisteren zag ik op facebook een berichtje dat een vriend van ons deelde, iemand in zijn kennissengroep was haat dochters knuffel verloren. Wetende hoe verschrikkelijk ik het zelf vond toen we schaap in mei kwijt waren, heb ik het bericht natuurlijk gedeeld. Niet alleen op mijn eigen pagina, maar ook in 2 groepen waar ik bij zit, wetende dat daar mensen uit onze stad in zitten.
Na 3 minuten reageerde er al iemand die ging kijken en postte niet veel later een foto van de verdwenen knuffel! Dus ik gelijk via de gemeenschappelijke vriend de moeder van de verloren knuffel op de hoogte gebracht, dezelfde dag nog was de knuffel weer terecht.
Helaas voor diegene die er mede voor zorgde dat de knuffel weer terecht was, was ze zelf deze week het knuffeltje van haar kleine verloren. Niet wetende dat zij dat was had ik dat bericht al wel op twitter gedeeld en heeft ze een nieuwe oproep op facebook gedaan, uiteraard gedeeld, maar helaas nog zonder resultaat.

Naar vind ik dan mensen die op zo'n bericht reageren met: "Tip: in het vervolg knuffel thuis laten" Argh, ja had ik dat maar gedaan, maar uit ervaring weet ik dat een knuffel voor zoveel rust en plezier zorgt, een stukje veiligheid wat mee kan terwijl je moeder of vader je van hot naar her sleept op alle afspraken en boodschappen rond te krijgen.

Ondertussen hebben alle knuffels contactgegevens met een textielstift op hun knuffellijf (op bijvoorbeeld het labeltje wat aan de bips hangt) Krijgen ze als ze, zoals laatst, als ze parachute gaan springen nog een extra bandje om met overduidelijk de contactgegevens (stel dat de vinder niet zo goed de knuffel bekijkt en niet de beetje vervaagde contactgegevens ziet... ) En toen de kinders klein waren knoopte ik er een speenkoortje aan vast om zo de knuffel aan het jasje of de kinderwagen vast te maken.

De tip om een reserve knuffel te hebben is bij ons thuis geen optie. Mijn moeder heeft mij natuurlijk meegemaakt met mijn Nijn, maar geen enkel knuffeltje heeft Nijn ooit kunnen vervangen.
Ettan heeft een schaap en 3 nepschapen, hij had ooit dus 4 dezelfde schapen, 1 werd favoriet en de rest werd al snel bestempelt als nep, het verschil is na jaren overduidelijk te zien. En ook Trean heeft een hele konijnbende, met 1 echt Kokijn en de rest is broertje, moeder, zus enz van Kokijn, hoe hard we ook in het begin gewisseld hebben, er was er altijd 1 favoriet.

Knuffel kwijt

Mijn schoonouders wonen in Zweden en daar rijden we een aantal keer per jaar naar toe. We hebben ondertussen de domdom niet meer nodig om de weg te vinden en ook de vaste rust plekken beginnen te vormen. De kinders weten dat het een lange reis is en vermaken zich prima op de achterbank.

De laatste keer ging ook weer alles soepeltjes. Op tijd van huis vertrokken, niets vergeten en lekker rijden. Tussen Bremen en Hamburg hadden we een plaspauze en daarna op naar de boot Puttgarden - Rødby, we kwamen aanrijden en hop meteen op de boot, het gaat lekker vandaag! De kinders vragen of ze hun knuffels mee naar boven mogen nemen en dan is er paniek, waar is schaap? Schapie, waar ben je? Zoeken onder de dekens, tussen de stoelen, in de achterbak, nergens een schaap te bekennen. Ettan had schaap zeker te weten mee, ik heb op knuffels gecontroleerd toen we weg reden van huis.

Ettan herinnert zich dat hij schaap mee had naar het toilet, zou hij daar nog liggen? Ik word misselijk en verdrietig van de gedachte dat we schaap kwijt zijn. Zelf ben ik vroeger mijn Nijn kwijt geraakt en elke vervangend knuffeldier wat ik daarna heb gehad kon mijn Nijn niet vervangen. Oh waarom heb ik nou niet onze contactgegevens op schaap gemaakt? Kokijn van Trean en alle doekjes van Tvåan hebben dat allemaal wel, waarom heb ik dat niet gedaan bij schaap?
Gelukkig kan mijn moeder, die ik inmiddels op de hoogte heb gesteld via sms van deze knuffelramp, wel helder nadenken en vraagt of we de tankbon nog hebben en of daar het telefoonnummer op staat. Dank mam, ja dat staat er, mijn man probeert in zijn beste Duits de tankbediende uit te leggen dat onze zoon zijn schaap is vergeten bij de toiletten, die gaat kijken en gelukkig, schaap lag daar, ze bewaart hem veilig tot we schaap op de terugweg kunnen ophalen.

Op de terugweg kon ik niet wachten tot we eindelijk bij dat tankstation zijn en daar aangekomen probeer ik met mijn beetje Duits duidelijk te maken dat ik schaap kom ophalen. De mevrouw snapt me meteen en haalt van achter schaap op, een zucht van opluchting gaat door me heen, we hebben schaap weer. Ik bedank de mevrouw super veel keer en ren weer naar de auto.
Ettan ligt nog te slapen en ik stop schaap tussen zijn handjes en ik kijk toe hoe zijn handen automatisch schaap beginnen te knuffelen, alsof hij nooit weg is geweest. Net na het wegrijden ontwaakt Ettan, hij knuffelt zijn schaap, geeft hem een kus en strekt zich uit, zoals hij altijd doet. Zijn lijf bevriest voor een seconde en met grote ogen kijkt hij naar zijn schoot, waar schaap met open armen ligt. Ettan heeft schaap niet meer losgelaten tot schaap weer veilig in zijn eigen bed lag!